Sunday, 27 January 2013

Johnny B Goode - M.J.FOX



Fenerbahçeli babanın Fenerbahçeli çocuğu olmaz mı?
Bizim evde olmaz, olmadı.

Beşiktaşlı büyük oğul, Galatasaraylı kız ve ülkedeki futbol kültürsüzlüğünden bırakarak Beşiktaşlılığını ve futbolseverliğini feshetmiş küçük oğul.

Ve yıllar sonra Bjk Koleji’nde okuduğu için her geçen gün kontrolümüz dışında daha da fanatikleşen Beşiktaşlı torun. Çalışma odamdaki Galatasaray kaşkolunu görüp “hala, vazgeç artık şu Galatasaray’dan, biz Beşiktaşlıyız” diyebilecek kıvama gelmiş maşallah. Kendisi “çarşı minnoş” olarak tribüne hazır maalesef.

Çocukken, Beşiktaş ve Fenerbahçe ile oynadığımız maçlar berabere bitsin diye dua ederdim. Biz kazanırsak onlar üzülecek, onlar kazanırsa ben üzüleceğim; bari eşit şartlarda olalım diye.

Evde, küçük atışmalar elbette olurdu.
Abimi kızdırdığım bir gün, oyuncak bebeğim Emily’nin beyaz elbisesine BJK yazma marifetiyle onu “Beşiktaşlı Emily” ilan etmesi gibi.  Ya da başka bir gün, abimin BJK bayrağına sarı-kırmızı kalemle GS yazmam gibi. Ancak ortak kullanıma açık olan eşyalarda aramızda bir centilmenlik anlaşması vardı.

Tıpkı fotoğraftaki kalemtıraş gibi.
Bir tarafında Galatasaray, diğer tarafında Beşiktaş çıkartması vardı.
Kimse bir diğerinin etiketini sökmezdi. Kalemtıraşı sahiplenmezdi.

Her Galatasaray – Beşiktaş maçında aklıma gelirdi bu kalemtıraş.
Annem eski eşyalarımızın arasından bulup çıkarmış onu.
Tekrar görünce çok sevindim. 

Taraftarlık kavramının bir standardı olması gerekmiyor.
Daha geçen gün konuşuyorduk, bir şeyi sevdiğini, onun tam karşısında duran şeye nefretinle ölçmek büyük hastalık.

Benim taraftarlığım böyle en azından.
Hem insan önce ailesine, sevdiğine taraf olmalı.


*Şarkı, çocukluk hastalığımız “Geleceğe Dönüş” serisinin ilkinden. Marty McFly, (Michael J. Fox) bu şarkıyı anne ve babasının lise partisinde söyler. Videosuyla daha güzel. http://www.youtube.com/watch?v=S1i5coU-0_Q








No comments:

Post a Comment